Şizofren
H Hüseyin Özbay
0
Altın Yaprak
Yalnızlığın ateşini kimse söndürmez
Yolumun sonu uçurum kimse döndürmez
Bu kaçıncı solan lale asidir mevsim
Yar bile düşmansa bana dostum kim
Yağmura rengini unutturur o bakışın
Yüzüme hüznü giydirir içten yakışın
Ben sevdayı yüzdürürüm su denizinde
Seni ararım kumlardaki ayak izinde
Riyadan ırak o saf temiz kalbinde
Sevgi bir çınardır yeşil gölgende
Ben her gece senin için mi yalvardım
Ben her gece senin için mi ağladım
Sen vefasız sen zalim sen vicdansız
Yürek denizimde günüm geçmez fırtınasız
Şizofren gecelerde ruhumda kerpetenler
Sökülür sevda neşterle içimde depremler
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş