Ilgaz'da

Uğultu, dağ başına kadar izlesin beni, İzlesin beni uğultu doruğa kadar, Her biri bir ses perdesiydi, çevremdeki insanlar... Saz semaisi sussun şimdi; Öyküler ilginçliklerini yitirdiler, Ümit ise, geçerliğini... Uğultu, dağ başına kadar izlesin beni, Dallar, çiçekler ve sarp kayalar Beni devralmalılar uğultudan, Beni devralmalılar, orada, dorukta. Duyduğumda hep yogun bir derde Dönüşen besteyi istemiyorum.. Fakat orada, ilerde, dorukta Uçurum aşağı, kısa yolculukta Duyulsun isterim saz semaisi Bulutun akı ve göğün mavisi İçinde dağılıp yokolsun o da... Tükenip de sona erince ömür, Kişinin bestesi O'nunla ölür.