Zamanın Sesleri IV

Hışırtılı plakların çalındığı Çamurlu bir çarşının ortasında, Sen Bütün insanlarsız kalmayı bilir misin? Bir kişisizken. Bir sıfır, Bir sıfır çöreklenmiş yüreğine, Ve burgu burgu bir sual: Başı neydi, sonu ne? Olsun, biz sevsek de ne olur ki? Düşünmeden sonu nedir Haykırsam o zaman hakkım değil mi? Heeeyy, ölüme mani ne gelebilir.. Haykırsam ve kapkara gözlerinden, Çocuksulaşıp yansısa sevincim, Masmavi bir gülüşle dolar içim. Bu kapkara ve sınırsız uzayda Değil mi ki bütün ikiler bir, Sen ve ben olarak ikimiz ancak Bir göz kırpma zamanı beraberiz, Olsun, madem yanyana serpilmişiz Düşünmesek de olur sonu nedir Haykırsam o zaman hakkım degil mi Biir:Ölüme mani ne,...Gelebilir İkii:Kişi, düşünmeden de sevebilir İstanbul 1961