Ey Gönül

Şu mihnet hânede endişen nedir Ölmeden derdine dermân istersin Kovmadan ağyârı gönül şehrinden Âr etmeden bir de sultân istersin Sırrul esrâr nefhâsını sordun mu? Rabb’ın rahmet deryasına girdin mi? Melâmeti nefs sırtına sardın mı? Yâr adına himmet ihsân istersin Mecnûn olup bülbül gibi dönsen de Gül aşkına şerha şerha yansan da Muhabbet seylini içip kansan da Ebr-i nisan sümbül reyhân istersin Gönlünde bir katre ateş pişmeden Hayrân olup yalın telaş koşmadan Yusuf gibi bir pazara düşmeden Dünyada beyhûde meydân istersin Yan ey gönül Muhammed Mustafâ’ya Dön ey gönül Rasûl-i Kibriyâ’ya Sabâ selam et Habib-i Hüdâya Cennet bulsan la’l ü mercân istersin.