Hayat Bir Sandalye Olsa

Bir sandalye olsa hayat Bir ayağına insanlık derdim... Yaşarken bilinilmesi gereken, Bu kural ile anlama erdim... Bir ayağına sevgi serdim... Tek olmayan her şeye gönül verdim, Bu kural ile kendime geldim... Bir ayağına dost dergahı kurdum... İnsanlığı, sevgiyi burada sordum, Bu kural ile varlık oldum... Bir ayağına muhabbet sardım... Dosta paylaşımla vardım, Bu kural ile can ile canana kandım... Hayat bir sandalye olmalı Bazen oturduğum Bazen de yorulduğum... Bazen ise kovulduğum... Hayat bir sandalye olmalı An olup baktığım... An olup yaktığım... An olup kırdığım... Hayat bir sandalye olmalı Gün olup seviştiğim... Gün olup eriştiğim... Gün olup geçiştirdiğim... Hayat bir sandalye olsa da yar... Ayakları sen... İnsanlığı sen... Sevgisi sen... Dostluğu sen... Muhabbeti sen... Yaşanılması gereken sen... Kovulması gereken, İse ben... Çünkü sandalye tek kişiliktir...