Gecekondu
İ İbrahim Kandamar
0
Altın Yaprak
Sızıyor gecekondumun çatısından
Tane tane yağmur damlaları
Bedesten çarşısında da
Gördüm nedense aynı hikmetti
Yalnız değilmiş gecekondum
Yalnız değilmiş benim gibi
Yaşama tutunduğum barınağım
Gecekondum yalnız değilmiş
Yaklaşıyor her gece rüzgârın beşiği nefes alamıyorum
Her gelişinde es geçmiyor zabıtalar gibi
Mekik dokuyorum gecekondu ile belediye de
Arasında her ikisi de evim salonu
Gözlerim görmüyor sefaletten
Göremiyorum önümü sızı veriyor yağmur taneleri
Engel olmayın artık. Ebe beyinler bahçem de
Gecekondu da da olsak
Bizde insanız sızıntı olmasın artık.
Yürekler yanmasın Analar ağlamasın…
Gecekondum benim sen benimsin
Sızıntıyla geçen günlere hayır fakirlik kıyma artık
Bırak şu fukaralığın eşini.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş