İçimizdeki Dramlar

Ateş olan yüz teni gizler mi kendini ilk karşılamada akşamın yorgunluğu Uyanık gözler de belli doğan her çocuk Fukaralığın anasıysa urfa toprağı Hiç olmadığı kadar bakıma muhtaçsa Düne kardeş tohumuyla merhaba diyerek Mideyi bugüne taşıyanlara uyku bir o kadar Rahatlık sunsada siz aile reisleri garibimin Ahı tükenmez... Dramını unutmaya aldanmışsa hayat Bir çift söz söylemek gerekse Güzel günleri düşlesek kamyonet sesleri Olmasa uyku ile uyanıklık arası tutulmalar Az olsa müsaitlik sunmasa çekmese dünyanın Aydın gibi görünen bir o kadar bitmişliği anlatan El değmeden kuruyan evlatlar hiç ağlamasa Belki gözlerde yaş dudakta ayaşlık mülkün olmazdı. 04.07.2011