Unutulmak Adına(2)

Unutulmak ne zor şey demi arkadaşlar Üstelik unutulduğunu bile, bile ona gönül vermek; Sevmek ne güzel şey demi? Ey insanlar kalemin kırık olsa bile; Yüzün gözün toz olsa bile yürümeye halin kalmasa bile Sevmek acısını çekmek ve unutulmuş şekilde bir köşeye atılmak Ne zor şey. İstesem bir bardak suyu verenin yok; Her satırda onu hayal etmek her gün onun özlemiyle yaşamak; Acıların en acısını çekmek... Aman Allahım unutulmak bu olsa gerek.. Şimdi ben Fırat olmuşum alıyorum çaresiz bedenleri içime Her gün bir tanesi düşüyor... Beni kurtarın diye. Son çırpınışlarını Görüyorum.. Hayatta kalayım diye Ama nafile götürüyorum... Uçsuz bucaksız yerlere Ve soruyorum her seferinde kendi kendime neden böyle? Neden. Unutulan benim çilesini cefasını çeken neden benim. Mahşerimi Yaşıyorum? Uykuya hasret bir beden sabah aksam sönmeyen bir ateş! Unutmak istiyorum gülmek istiyorum hemde kirizlere girene kadar Zor olanı yaşıyorum... ama usanmıyorum unutmak istiyorum unutulmak ne Zor seymiş. 22.09.206