Lacivert

Lacivert farkli bir ton mavisinde göklerin Geceye avuç açan karartilar üstünde En hazin şiiridir yildizsiz gecelerin ... Güneşlerin ardinda bazan kara pelerin Semalardan bir damla su gibi düştügünde Zaman ötesi bir renk altinda gölgelerin Bazan şen ve şakraktir bazan derin hüzünde Zaman zaman lacivert bütün fezadan derin Ve bir bulut sevdayla bulutu öptügünde Lacivert daha sicak lacivert daha serin Lacivert farkli bir ton mavisinde denizin Sonsuz ufuklar gibi sonu hedefler gider Ulaşilmayan ufka yönelen sesinizin Ulaştigi bir anda ütopyaya bir seher Sahilde birakirken izini gölgenizin Ruhunuzu başka bir düş alemine çeker Sesidir sessizlikte soluklanan yelkenin Lacivertte tükenir büsbütün zaman mekan Kanadinda şevk olur gerilen bir martinin Uçar iken bir gece sevdasina durmadan Kayiklarindan yoksun metruk kayikhanenin Üzerinden geçerken kuvvet verir sulardan En hazin aşiklari doguran meyhanenin Yanindan süzülürken hoş eder sevdalardan ... Lacivert kaybederken feryadini martinin Apayri bir haz sunar apayri duygulardan Izleri kulak burkan çigligin teranenin Izine iz sürene rihtimda kuytulardan ... Lacivert efsunuyla kendini gösterirken Haz duyan her gönülde binlerce dünya erir Mavilikler sevdali kalpleri estirirken Her yürekte bir şair yeni bir ruh belirir Mavera kapisini usulca aralarken Sunulur aşiklara maviden bir tas iksir Gecenin bu seyrinde kainat lacivertken Lacivert duygularla daha lacivertleşir