Garip Bahçıvan..

Tutsun bizden gittikçe uzaklaşan güllerin kokusunu Kendince bir avare yaşayan bahçıvan. koyu siyah yüzlü Makasını hiç unutmasın! Toplasın canlarını güllerin Hep sevsin budadığı nadide çiçekleri. Gücü yeterse şayet mevsimlerden en çok istediği Bir eylül akşamı veya Karadeniz kıyısında hem denize nazır Hiç fark etmez Ölüm yok ya bu işin sonunda Tutarak elinde boynu ince bardak çayını Ruhuna kadar yudumlasın Karşısında masmavi deniz Elleri açık çılgın dalgalar.. Kırlangıçlar uğurlasın sadece kendini Koysun yaylalarda bir kavağın sırtına deli başını Bir türkü tuttursun nazlı Şöyle uzun- up uzun bir havası olsun Ciğeri dağlar boyu yanık Yüreği keskin bir kılıç gibi kınında tutan.. Ciğerlerinden bir feryat salsın yaylaya Ahh etsin uzun,uzun ah. Takılsın bir bayram günü Taze misafir bir leyleğin ardına Tutsun kanatlarından Bilirim kimsecikler bir şey demez yüreği yanık çobanlara.. Hem garip bahçıvanlara.. kime ne? Şehirden uzak şehirden avare bir kuşun ötmesi nicedir ki bilene.? Bahçenin gülünde koku Yayların dilinde yeşil Varsın gönül konsun.. Bir garip dökermiş yalnızlığını Hem anlaşılmaz dizelere.. Hem şair dostlara..