Mutlu Sevi

Tam eşref saatindeydi Ege Daha da maviydi her maviden Renklerin oğlu Paris Çalıverdi mavi bir kapıyı Uçuk mavi bir kız Koştu Paris'e yapayalnız Kucaklaştılar. Ege bir yaylandı, güldü Bir açıldı uzak çağlara Paris'le deniz kızı Yaprak kadehlerle yandılar Baküs'ten Evrenleri tüm seviye Şölenleri yaşamlarca bambaşka Dudaklaştılar. İzmir yanıyordu artık Şakımıştı tepeler al al Dönmedi Paris Venüs'e Onun gözleri olmuştu deniz kızı Daha da güzelleşince sevi Bıraktılar sevisiz herşeyi Yapraklaştılar. Ballı üzüm şerbetleriydi Doydular incir şırasından Dağ dağ, kaynak kaynak içtiler Duymadılar bir tek insan özlemi Ege yelkenleşince de Tadın sevi enginliğinde Uzaklaştılar. Dönmediler bir daha Dillerde, yellerde görünmediler Şimdi sevi tadı onlar mı Yoksa seviye özlem mi? İkisi de hala sevi altında Tekleşerek saltanatlarında Berraklaştılar.