2008
İ İbrahimi Feyzullah Yalçın
0
Altın Yaprak
suya saldığım sinirim var benim
cesârete boyayıp, ölümlere sürdüğüm korkularım,
birini günahta, birini sevapta bıraktığım gözlerim,
eskiye saplanmış hislerim,
yarına kaymış düşüncelerim,
bâzen güzelliğimde, bâzen çirkinliğimde
bıraktığım esmer bir tenim var benim..
neye baksam bir parça eksik;
geldiğim veya gideceğim yerde
unuttuğum bir şeyim var benim...
28'inde ameliyât masasına bıraktığım
damağım ve kokularım...
henüz dilinden anlayamadığım,
âşka bir başka bakan, yerini kestiremediğim,
az kullanılmış bir gönlüm var...
sonbahârın havasına verdiğim bir tenim,
güzün yaprağına verdiğim bir benzim var benim...
annelerin kalbinde teskîn edip,
bebeklerin kalbinde yıkayıp
göklere saldığım duâlarım var benim...
belki de hiç olmayacak kızımda bıraktığım
gülüşüm, hüznüm...
Lâm-elif yollara döküldüm
her parçam bir yerde,
Ne toplanabiliyorum, ne varabilirim
Çağırın!
Hâşirin gelsin, toplasın beni...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş