2008

İ İbrahimi Feyzullah Yalçın
0 Altın Yaprak
suya saldığım sinirim var benim cesârete boyayıp, ölümlere sürdüğüm korkularım, birini günahta, birini sevapta bıraktığım gözlerim, eskiye saplanmış hislerim, yarına kaymış düşüncelerim, bâzen güzelliğimde, bâzen çirkinliğimde bıraktığım esmer bir tenim var benim.. neye baksam bir parça eksik; geldiğim veya gideceğim yerde unuttuğum bir şeyim var benim... 28'inde ameliyât masasına bıraktığım damağım ve kokularım... henüz dilinden anlayamadığım, âşka bir başka bakan, yerini kestiremediğim, az kullanılmış bir gönlüm var... sonbahârın havasına verdiğim bir tenim, güzün yaprağına verdiğim bir benzim var benim... annelerin kalbinde teskîn edip, bebeklerin kalbinde yıkayıp göklere saldığım duâlarım var benim... belki de hiç olmayacak kızımda bıraktığım gülüşüm, hüznüm... Lâm-elif yollara döküldüm her parçam bir yerde, Ne toplanabiliyorum, ne varabilirim Çağırın! Hâşirin gelsin, toplasın beni...

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.