Melekyakan

Toprak... İlk seyâhat... Azrâil'in avuçlarında İlk ayrılık... 'Ol!'du... Adn'daydı... Kendisine, kendinden biri de yaratıldı... Yemişin yasağından yedi.. Siyâhat.. Seyâhat.. Adn'dan ednâya, Firâk el firâk... Günahına ağladı.. Müjde geldi: Dereler, tepeler geç, bana bir 'ev' yap! Seyâhât: Avfiyât... / Kendinin / kentinin hapsinde kalmışlardan uzaklaş... Bunlar gemi azıya aldı, sen bir gemi yap! Çok azı inandı, sen gemiye o az'ı koy, yol al... Nesîl kirlendi, ağlayın ey bulutlar! Sular seller ve yeller... Seyâhât/ Aşûra... / Mağarada doğdu, mağarada kaldı.. Büyüdü; didindi durdu Ateşe atıldı, alevlerde dolandı. Ey dost! Bunlardan bir post olmaz, Sen cevelân et! Seyâhât/ Peygamber tohumları... / Güneş, ay, yıldız secdeli çocuk Kuyu... Kuyuda kuyu dolusu kuyum Çöl..Pazar..Saray.. Parmakkesen bir güzellik... Tâbiri, rüyâsından kolay.. Seyâhat/ tahâkkûk-u rüyâ / Doğuruldu.. Beşiği kayık, salındı sulara.. Büyüdükçe yolları büyüdü.. Gitmeler büyüdü, kalmalar büyüdü.. Toprağında, kavmında gurbet... Nehirkesen dokunuşlar Sen; ateşi yakan, suyu ıslatandansın... Islanmadan git, Atanı ateşte yakmayan, seni suda boğmaz... çık dağa, vâdiye gir, kendini ara Seyâhât/ Seyâhât... / Tahta bir döşek... Sen sözü tatlı söyle, Esen yeller götürsün seni Sen ülkelere mühür bas... Seni tahta/ bahta oturtanın tahtı/ bahtı sana getirenin şânı yücedir. Seyâhât/ fütûhât.. / Senin baban adn'dan yere indirildi Biz seni yerden semâya çekeceğiz... Göğsünde atanın hüznü var.. Adım atmadan fersâh fersâh gideceksin Rûhunu yükselteni biz böyle yükseltiriz Seyâhât/ Semâvât.. / Alından alına seyâhât Geldi müsebbibi kâinât Çölün çulu dar değil; Göğüs dar, damar dar, mânâ dar.. Ve Hicret Ve hicrân... Takdirdir; örümcek anlar, Kalbi örülmemişler anlamaz.. Arşı aş/ yücel! Âlemler parmağında iz Sen, melekyakan semte gir Kim senin kadar görmüştür! Kim senin kadar bilmiştir! Kim senin kadar gitmiştir! Seyâhât/ Şefâât/ Muhammed! İnsanbul/ İnsankul