Dâğ-ı Dil / Gönül Yarası
İ İbrahimi Feyzullah Yalçın
0
Altın Yaprak
Hayâlımda bakışı, gülüşü;
Ağlarım..
Sen bir kış bulutusun kara gözüm, yaşım
Akma, yağ!
Düş izleri...
Âşk sevgili,
Aç köpeklere bırakılmaktır.
Yara bu,
Yâr, yardan düşmenin adı
Âşk sevgili, damarın dışarıya akanıdır.
Bir ömür geçti,
Kan, âbıhayâtım oldu;
Âşk sevgili, kapanmayan yaradır.
Yâ âşık yok, yâ mâşûk
Âşk sevgili, yarım göğüs yaşamaktır.
Karanlık odalarda karaânlık vehm, gâm...
Bir adam kalbden ölür
Âşk sevgili, kalbin kararmasıdır.
Sakladıkların, saklandıkları yerden çıkar
Eski bir sandığın tahtası batar
Âşk sevgili, üstü kapatılamayandır.
Sekerek yürüyüş, nefes daralmaları
Ah topal rûh!
Âşk sevgili, sakâta gelmektir.
Kılınç, düşmânın böğründen ziyâde kınında;
Âşk sevgili, kında kılınca bırakılmaktır.
Sevgiliye sevgilisi güldür, çiçektir
Gül, çiçek dalından koparılırsa solar
Sevgili sevgiliye varsa dalından kopar âşk
Dalında güzeldir yâ;
Âşk sevgili, hasretin cânı delişidir.
Tat güzel, kokular hoş, renk âhenk...
De!
Tada, kokuya, renge kan bulaşır;
Âşk sevgili, kırık bardakta şerbet içmektir.
Batar, kırılır, yamulur...
Âşk sevgili, telden evde, tel tel yaşamaktır.
Zehr, şîfâ mıdır?
Ağu, dermân mı?
Âşk sevgili, yılanın zehrine maya çalmaktır.
Hükümsüz bir kalakalış mı?
Baht mı? Söz mü? Vefâ mı?
Âşk sevgili, eski zamân gelinlerinin çeyizinde paslanmaktır.
Akl u fikr başka semtte
Cıger de kalbın kalıbında...
Âşk sevgili, vücûtta kalbden başka bir şey bırakmamaktır.
Bir gönül yaram var, yâr gelse de çâre değil!
Dılım, dilim kan kan;
Âşk sevgili, cam sakızı çiğnemektir.
Vücûdum zayıf, ölürsem, acından ölmüş mü derler?
Ben, acıdan ölürüm oysa!
Âşk sevgili, kemiğe geçirilmiş muşamba kalmaktır.
Âşk sevgili, ben gibi olmaktır.
Âşk sevgili, 'âşk sevgili...' demeleri kararında bırakmaktır.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş