Akşamlar

Sevmiyorum artık akşamları! Ben nasıl severim? O akşamlar ki, Viran olmuş ümit şehrimden, Belki gelir diye beklerken! Kapımdan dahi geçmeyen, Acıların en keskin ucuyla! Yaralar açan, yaralar deşen, Ateş bıçakları gibi! O akşamlar ki, Daldığım pencerelerden, Soluduğum suskunluk anlarını, Alıp ta uçurur gibi kanatsız kuşları! Terk edip beni yapayalnız uçurumlara! Katran sürüp katran canıma! Boşalan coşkuları, yok edilen sevileri! Ey akşamlar! Izdıraplarımı, sıkıntılarımı unutmayın! Tenimde değil, içimde kanayan yaralarımı, Derinden kanattığınızı! Düşlere daldığım, Yok, olduğumu sandığım akşamlar! Bana can borcunuz var! UNUTMAYIN! UNUTMAYIN!