Kör Kuyu
İ İclâl Öztürk
0
Altın Yaprak
Dün fırtınalı bir hava vardı,
Bahçemde seyrediyordum...
Rüzgârın amansızca savuruşunu ağaçları...
Düşündüm o sıra kendimi,
Aşk fırtınası da sarsmıyor muydu beni?
Şu asırlık, çürük ağaçlar gibi...
Dayanamamış, yıkılıp dağılmıştım!
Soruyorum şimdi kendime!
Değer miydi onun için,
Böylesine perişan olmaya,
Yıkılıp dağılmaya?
Sorumu yanıtlarım kendim...
Onun için değil perişan olmak, kırılıp dağılmak!
Şu anda kırpmadan gözümü...
Atlarım kör kuyusuna ölümün...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş