Hare

dumani üstünde kuruyup hareleri kalmis su damlalari uçmus uçmus ellerinden yana ellerine gelmeden sen gidivermissin sudan baska tarafa duydum ki böyle daha rahatmis uyumak bir hare olup bir siluet susmak yani uyuyup uyanmamak su kalakalmis suyun karni baharmis tomur sanarak göbegine yansiyan çocuklari bir bir açar sanarak en geç nisan ortasi suyun adi sana sakli yakamozu senden yana su damlasi dalmaya hayal dermis o uzak sahilden yana suyun sesi durmus bir lavabo kiyisinda donuk bir iz olmus duydum ki böyle daha rahatmis uyumak yani uyuyup uyanmamak zamanini böyle arttirmis her egimi kendine yol ederek bir vesile olur yanasir belki diye sana sen, biraz zamansiz akan çatisinda ayaklarinin her yokusu kendine yol ederek ve geceleri gündüzlere tifterek tiftilmis dileklerini bir çaput sehre dahil ederek kimi zaman gülüp kimi sevip kimi birakacagini erteleyerek dumanini sogutmadan içerek çayini dumani dagilmadan çevirdigin yüzünün sayfalari duydum ki böyle daha rahatmis uyumak yani uyuyup uyanmamak