Şehirli Köylü

Bize dağlı derler, dağlardadır evlerimiz, Toz toprak içindedir tüm köy yollarımız, Zıplasa bile yorganlarımızda pireler, Yine de mutluyuz, yemyeşildir dağlarımız. Şehirliler sevmez bizi köylüyüz diye, Anlayamadım hiçbir zaman, onlardaki bu kibir niye, Biz olmazsak aç kalırsın be züppe, Her zaman muhtaçsın sen bize. Beğenmezler üzerimizdeki yamalı donu, Helal kazançla kazandık ulan biz bunu, Temizdir, paktır yamasına rağmen, Sizinki gibi pis değildir bari iç donu. Tahta gibidir elimiz, yarıklımı yarıklı, Erkeklerimiz de erkertir, pos pos bıyıklı, Siz neye benzersiniz, elleri kremli, saçları jöleli, Ne olacak hanım evlatları, hepsi karı kılıklı. Sinek bile sizi korkutur kaçırtır, Çıksa önünüze kedi köpek, yolunuzu şaşırtır, Halbuki hiç size benzer mi köylü eri, Yoluna çıkana kodumu oturtur. Sen ne anlarsın soğanlı çökelekten, Anca yersin o mayalı somun ekmekten, Gel inat etme, sen de bir köye yerleş, Yoksa ölüp gideceksin, mahrum kalarak bunca zevkten.