Neyleyim

Yakınında kuru toprak dururken, Suyunu vermeyen gölü neyleyim. Mazluma zalimin zulmü vururken, Susup da lal olan dili neyleyim. Dağa taşa bahar, gelmesi yetmez, Gönül kasvetliyse, kış kolay bitmez, İçimde açmayan, gül fayda etmez, Elin bağındaki gülü neyleyim. Gönül çok incedir, çok özen gerek, Kırılırsa kolay, düzelmez yürek, Yağmursan suyunu, ölçülü bırak, Kükreyip saldıran, seli neyleyim. Sofrası kesesi dolup taşarken, Varlığın içinde rahat yaşarken, Kendi ocağında yemek pişerken, Komşuya vermeyen eli neyleyim. Yolcuyuz, yolumuz ömrümüz kadar, Bazan yol geniştir, bazan dar mı dar, Her çeşit insana, her türlü yol var, Dosta götürmeyen yolu neyleyim. Sazımız tarımız, gönül sesimiz, Ağıtlar, türküler, dilde süsümüz, Türkçedir toyumuz, Türkçe yasımız, El diliyle çalan teli neyleyim. Ağacız, kökümüz maziden gelir, Gövdemiz, özünü kökünden alır, Kökünden koparsa, kuruyup kalır, Kurumuş, yeşilsiz dalı neyleyim. Genç nesil töreyi iyi bilmeli, Beyni ilim, gönlü imân dolmalı, Atanın gururla yüzü gülmeli, Beni utandıran dölü neyleyim. Kırım hasta, Kerkük zorla yaşıyor, Bunalan gönlüme ateş düşüyor, Her yanım zehirle dolup taşıyor, Soframa konulan balı neyleyim. Rabbim rızık vermiş, şükür nerede, Secde, tesbih, dua, zikir nerede, Hakkını verdiğim fakir nerede, Ahrette yük olan, malı neyleyim. Allah'a kulluğa halkoldu canlar, Girecek toprağa mutlaka tenler, Ardımdan iyiydi derse insanlar, Tabutu, kefeni, salı neyleyim.