Hüzünlerdi Dökülen

Yorgun kanatlarınla bir akşam üstü Özlem bulutlarından süzülüver içime. Sen gideli menekşeler bahara küstü, Ne gün doğdu, ne yıldız gülümsedi geceme. Dalında kurudu ümidin goncaları Sevdaya alkış tutan elleri kader kırdı. Bir türlü bulamadım o dörtlü yoncaları Aşkın mutlulukları; çözülmeyen bir sırdı. Şarkılar, hep tek yanlı aşklar için ağladı. Hüzünlerdi dökülen tamburların telinden Gönül mangalında ateşler kül bağladı Sağlam bentler yıkıldı ihanetin selinden. Çalmadın bir daha gönül kapısını, Gülmedin sabahıma pembe şafaklar gibi. Bir kenara fırlattın aşkımın tapusunu Yüreğime saplandın keskin bıçaklar gibi...