Feryât Beyitleri
İ
0
Altın Yaprak
Kezzap döksen yaraya; olur mu şifa, derman,
Eşek koysan hâraya kim verir buna fermân?
Göz göz oldu yaralar, bekliyor tâbibini,
Günah çekmez daralar, Peygamber Habibini.
Bak ümmetin haline, sapla/saman karıştı,
Bu milletin hali ne, meyhanede barıştı.
Nîmetler sıra sıra, sofrada balla kaymak,
Değerler kıra kıra, bilmem kaçını saymak?
Pazar günü bir baktım, nice nîmet kurulmuş,
Kafayı buna taktım, kirli sular durulmuş.
Kasalarda meyveler, balık pazarı yanda,
Çeşit ve bol sebzeler, şükür varsa imanda.
Herkes isteğin alır, zengini, fukarası,
Pazarda çöpler kalır, eğitimin karası.
Türban takmış başına, konserde fink atıyor,
Cımbız çekmiş kaşına, yanak, gerdan satıyor.
Adı Tûba, hem Esrâ, utanmaz çıplak gezer,
Dayanmaz buna Kisrâ, nîmeti yerde ezer.
Mahkemelere bakın, aile yıkılıyor,
Kıyamet belki yakın, kemerler sıkılıyor.
Boşanma ilk sırada, yetim kalan çocuklar,
Emir kaldı Hıra’da, kara kilit ocaklar.
Bu millet neden ağlar, göz yaşları kalmadı,
Ev oldu şimdi bağlar, kimse ibret almadı.
Saz telleri kırıldı, köşede kaldı âşık,
Meşk yerine zırıltı, şükürsüz oldu kaşık.
Kapitalist sermaye, adaleti solladı,
Sinirleri germeye, zaaf zemin kolladı.
İyilik, güzellikler, devede kulak gibi,
Bilinen özellikler, sanki bir salak gibi.
Özden gelen mayaya, zehir katanlar safta,
Edep, erkân, hâyâya, bağlı olanlar softa.
Dünya denen çukura, düşenleri kurtarmak,
Kör olası uçkura, girenleri kurtarmak.
Yeni bir nesil gerek, bayrağı taşıyacak,
Gönüllerdeki erek, mazlumu kaşıyacak.
Yıktılar, hem yaktılar, bu milletin ruhunu,
Bir kenardan baktılar, çıkardılar suyunu.
Allah için her daim, seferberlik olmalı,
Tevhit değerler kaim, bâtıl yolda kalmalı.
Kalû-Belâ’dan beri, birlik/dirlik bozanlar,
Müslim kalamaz geri, Elif olup tozanlar.
Hak “Kul” diye yaratmış, en üstün varlık insan,
Yeri/Göğü donatmış, Cennet’e layık insan.
Peygamberin izinde, menzile giden insan,
Anasının dizinde, ak sütü içen insan.
Zaman gösteriyor ki, Cennet kolay değildir,
Asrın tabip diyor ki, hem Cehennem meyildir.
Asır kaos asrıdır, gel imanını kurtar,
Gönül sevgi kasrıdır, sakın girmesin kurtlar.
Allah Dini tamamlar, küfür istemese de,
Yalan söyler hahamlar, şerri beslemese de.
Dalmıştım bir âleme, uyandırdılar beni,
Sarıldım hem kaleme, yazdım yeniden yeni.
Feryâdın yanında aşk, Mîzân’a kadar gider,
Varsa canında bir meşk, olay burada biter.
Kış yaşayan gönüller, Nev Baharı beklerler,
Gülistandaki güller, bülbüle emeklerler.
Kurtarır dua, niyaz, Allah’ın divânında,
Gelecek mutlaka Yaz, sabır ister anında.
Yazmış Mevlâ kederi, sürekli uygulanır,
Yavru için maderi, ağlarken duygulanır.
KEMÂLİ derdi bitmez, feryâdı Arşa çıkar,
Kalemden şiir gitmez, setleri aşar, yıkar.- KEMÂLİ
Hak sahibinin izniyle yayımlanıyor: İlhan Yardımcı
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş