Ne Yazar?
İ
0
Altın Yaprak
Zengin olsan ne yazar? yaşlandıkça bitersin,
Neslin bekler ölümün, ecel gelir gidersin,
Madde esâretinde, nasıl tohum, ne ekersin?
Hesâb-ı Mîzân günü, sen Rabbine ne dersin?
TEK GELDİK, HEP GİDERİZ, KIYAMET’TE NE DERİZ?
Dengin olsa ne yazar? kocasan bir yastıkta,
Derd-i gam birden azar, kin, kasavet bastıkta,
Gençlikle dolu resmi, duvarlara astıkta,
Önüne yemek gelmez, günler geçer açlıkta,
HEP GELDİK, GİDİYORUZ, HAKSIZA NE DİYORUZ?
Rengin solsa ne yazar? Yaş erişti seksene,
Dünya istasyonunda, el / eteğin çeksene,
Gelecek tarlasına, genç fidanlar diksene,
Milyar miras yerine, iyi tohum eksene,
HAK OLSUN NE DİYORUZ, HELÂL/HARAM YİYORUZ.
Âlim olsan ne yazar? zerre kadar ilminle,
Okudun, binler yuttun, kitap dolu bilimle,
Yıktın vîrân eyledin, yara açan dilinle,
Evin antika dolu, tarih olan kilimle,
ÖLÜM YAKLAŞTI, ÖLÜM, AKLINDAN ATMA GÜLÜM!
Zalim olsan ne yazar? Mazlumları ağlattın,
“Ben Dayıyım!” diyerek haraçlara bağlattın,
Nice masûm insanın, ciğerleri dağlattın,
Dalkavuk olanlara, ince yağla yağlattın,
HER ÖMRÜN BİR SONU VAR, KABRİN KAPISI BİL DAR!
Ağa olsan ne yazar? Harun, Karun nerede?
Peygamberin yanında, Ebu Cehil nerede?
Ebu Lehepler öldü, Firavunlar nerede?
Roma’yı yakan Neron, Millî Şefler nerede?
ÖLÜM HER ZAMAN HABER, ÖLÜR MÜYDÜ PEYGAMBER?
Paşa olsan ne yazar? Kabirde rütbe olmaz,
Yatın, katın, servetle, âhir çetelen dolmaz,
Arasat Meydanı’nda, evladın seni bulmaz,
Âmelin sağlam ise, ebedi yüzün solmaz,
BİNERİZ CANSIZ ATA, GİDERİZ YATA YATA.
Yaşlı olsan ne yazar? siyah olsa da kaşın,
Diş ağrısı çekmedin, ağrımaz ise başın,
Sevgilini kaçırdın, yok ise arkadaşın,
Vasiyette yazılı, kabrin başında taşın,
DÜNYA BÂKİ DEĞİL Kİ, SECDELERDE EĞİL Kİ…
Besleyip, büyüttüğün; oğul, kızın, kuzenin,
Gelin, torun, yeğenler, sazı çalan ozanın,
Mîras kavgası başlar, bağda kalır hozanın,
Herkes kitabın alır, hesapları yazanın,
ÜÇ GÜN YATAK, BEŞ TOPRAK, KABREN DÖKÜLÜR YAPRAK.
Kader emir uygular, istersen bin yıl yaşa,
Oyalan, sen oyalan, yazılan gelir başa,
Yılan/Çıyanlar girer, kirpiğe, göze, kaşa,
Üzerinde bir tarih, bâki kalacak taşa,
ZÜMRÜT AĞAÇTAN YAPRAK, GÖZÜN DOYURUR TOPRAK.
Hani Han’lar, Hakanlar, binler yuva yıkanlar,
Han kapısından girip, arkalardan çıkanlar,
Kadehleri kaldırıp, şiş kebâbı yakanlar,
Kendilerinden geçip, Göğe kurşun sıkanlar,
ÖMÜR BİZE SERMAYE, DEĞMEZ BÜYÜK VERMEYE.
Ana rahminden geldik, Yaratan’da ölçü Kul,
Her ne ararsan ara, yine de kendinde bul,
Altın elbisen olsa, kefenin sadece çul,
Develerle taşınsa, hazinen, paran ve pul,
HESABI VAR BUNLARIN, DAHA SONRA, ŞUNLARIN…
En emîn yer mezarlık, cenâzeler taşınır,
Milyonca insan kalkar, musalla taş aşınır,
Mevtânın arkasından, olup/biten kaşınır,
Ölümü bilmeyenler, ümitlerle kuşanır,
KIYAMET BİR GÜN KOPAR; SÛR, ÂDEMLERİ TOPLAR.
Seherin bir vaktinde, KEMÂLİ şiir yazdı,
Emirler içten geldi, belki daha da azdı,
Kabristan mekânında, kendine mezar kazdı,
Yetmiş yıllık bir ömür, sanki, Hak’tan ikazdı,
BERABER GİDECEĞİZ, ŞAHİTLİK YAPACAĞIZ.
KEMÂLİ
( 24 Mayıs 2012/Perşembe-REGÂİB KANDİLİ-BURSA )
Hak sahibinin izniyle yayımlanıyor: İlhan Yardımcı
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş