Fesleğen Kokulu Yalnızlığın

İ İlyas Uçar
0 Altın Yaprak
Ah yâr! yine en güzel cümlelerimi kuruyorum duymasan da, görmesen de biliyorum anlıyorsun, hissediyorsun beni vurgun yemiş sevdamı, zincirlenmiş vuslatı ve elimdeki son hatıranı saklıyorum katar katar hüzünler geçerken bahçemden fesleğen kokulu yalnızlığını kokluyorum. Ah yâr! sana bir umut yolluyorum, zifiri geceden kanatları sevgiden, tüyleri sevgiden gözlerinde aşk var, gözlerinde hasret rengi beyaz lakin benzeri yoktur ebeden al onu, bas bağrına benim yerime kokunu sür, tenin değsin tenine sen üzülme, sen beni düşünme üfül üfül bâd-ı sabâ geçerken bahçemden fesleğen kokulu yalnızlığını kokluyorum. Ah yâr! çekilen çile kutsaldır bilirsin sen vuslat ne zaman diye ah, vah etme sakın yıkılsın dünya vazgeçme, aman yılmayasın kara leke değmesin, aydınlık dünyana bak tesbih yaptım günleri dize getirdim Ya sabır çekiyorum, her an geçerken yavaş yavaş zaman akıp giderken bahçemden fesleğen kokulu yalnızlığını kokluyorum.

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.