Dudak Kıvrımı Gülümseyip Haykırdık...

çığlıkların gerildiği çarmıhın öyküsü... sokak sokak bağırtılar kopardı yürekte köz harlanmayı beklerken kan sızardı kıvılcımlaşan gözlerden kucak dolusu umut , göz alabildiğince hayal sevda adına sırıtkan yüzlülere inat adımlar atardık kahpece kurulmuş pusulara inat dik dururdu başımız yürürken karanlığın bağrında heybetimiz titretirdi dağı - taşı... faildik... meçhuldük... firariydik... fermanlar yazılmıştı kurşun soluğu direnişlerimize... türküler söylerdik koyu kızıla çalan günlerde bile "çanakkale içinde aynalı çarşı / ana ben gidiyom düşmana karşı" " git oğul " derdi memleket bakışlı anam... niceleri düştü yüz üstü diz kırmadan boyun bükmeden düştü canlar... yemin verdik gökte asılı yıldıza güneşe - ateşe yemin verdik akan kana bayrağa silaha... ölüm göz kırparken eylül sehpalarından çığlıklarımız çarmıha gerilirken dudak kıvrımı gülümseyip haykırdık... VATAN SAĞOLSUN...