Ey Sevgili...
İ İmdat Özcan
0
Altın Yaprak
Senden kaçabilmek ey sevgili
Adını silmek tüm duvarlardan
Dindirmek gözyaşlarını
Uçurum kıyılarında
Dağ doruklarında
Haykırmak sensizliği
İstanbul u yaşamak sensiz
Boğazın deli dalgalarında
Göklere erişen minarelerinde
Kız kulesinde
Üsküdar dan , Kartal dan
Avaz avaz haykırmak suskunluğu
Tam olamamak varya ey sevgili
Yarım aksak geçirmek hayatı
Kör , topal , sağır , dilsiz
Bıçak sırtların da dolaşmak
Ölümler içmek kanarcasına
Sensizlik varya ey sevgili sensizlik
Kaldırılamayacak kadar ağır yük surtımda
Binlerce kurşun yüreğimde
Sensizlik varya ey sevgili sensizlik
İşkencelerin en beteri
Cellatların en gaddarı
Senden geldiya bu cefa
....EYVALLAH...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş