Hey Çocuk Yanım Sen Bırakma / Düşlerimi

Yine hallaç gibi savruldu dağlar Şu üstümüzdeki gökyüzümü ne Heyy çocuk yanım sen bırakma düşlerimi Bu sis de ne ömrümü esir almış Güneşin önünü açın be çirkin adamlar Doğsun şafak İlk kez Ve sevdiğim Uğruna ölümler giyindiğim Gül sen Kelepçe bu tabii sıkacak kolları da Yüreğimi sıkan ne Bu pranga çok ağır ayaklarım kımıldamıyor Ama bedendeki tonlar kimin eseri İçtiğim zehir hangi akrebin peki Ya sen sevdiğim Sen kiminsin Bu yüreğimi ıslatan ne Yağmur mu Yoksa annemin gözyaşları mı Bilsen mahpusta ölmek ne zor Hasretle ölmek Varsın kanasın nemli duvar Varsın titresin parmaklık Sevdiğim gül sen Resimleri siyah beyaz artık anıların Tırnak tırnak sökülürken umutlar Düşünceler buzlanır burda Gün vurgun yedi Ben ağladım Yitirdi yalnızlığını bulutlar Ben ağladım Yağmur yağmur döküldü yeryüzüne Toprağa karışan nice yiğitler üzerine Ranza soğuk güzel Ellerim titrek Talan ömrü gençliğimin Zindanda yaşamak zor Hasret yaşamak zor Ve güncesinde ömrün Yaşanmışlık saydığım kadavralarla beraber Aynı toprağı paylaşmak Ve yürek dolusu sevda Ve alın yazısı kavga Ve hasret Ağlasın demli çayım Ağlasın urganları dar ın Sevdiğim Gül sen...