İstanbul Ölür Kollarımda..

Geceler büyür içimde Sanadır tüm şiirler İsyanım Haykırışlarım sana Mahsunluğum gözlerinde Hangi tebessümü salsam getirir seni Hangi hoyrat aşka dair Hangi ateş yakar beni Ayna da bakamadığım tarafısın yüzümün İstanbul ölür kollarımda Söner tüm ışıkları Issız, uzun sokaklar sarar etrafı Bir de yaprak dökmüş ağaçlar Bilmez misin uykum tarumar Bilmez misin zehir zıkkım düşler Derdime Ayasofya ağlar Bilmez misin Ey Yar... Birkaç yıldız yanıp söner avuçlarımda Dilimde türküler Yüreğim elimde Tel tel saçların takılır ufkuma Umudum kafdağı ardında gizli Nedir, nedendir bu kara yazgı Hayaller can çekişir koynumda Sırılsıklam Gözlerimde dillenir binlerce vurgun buyruk Sabahıma çiğ düşer Sisler sarar odamı Yanar, yıkılır, talan olur şehirlerim Hangi mavzer dindirir Dinmeyen acımı Hangi bıçak kanatır Akıtır sensizliği içimde Hangi rüzgar savurur seni bana Ey Yar Hangi rüzgar Ey alnımın değişmez yazısı Ey göçebe yanı sevdamın Yarım kalmışlığım Yetimliğim sevdaya dair Sanadır bu suskunluğum Sanadır yakılan bütün feryatlar Bilmezmisin gece yanar Bilmezmisin güneş kanar Çınlatmaz mı kulaklarını İçlerden kopan çığlıklar Bilmez misin Ey Yar...