Gecenin Nal Sesleri Arasında

Gecenin büyük kapısı önündeki kara beygirin nal sesleri arasında, hâlâ titriyor yüreğim bir zamanlarki gibi ve uzatıyor eyeri uçarcasına, Diomedes'in ödünç verdiği yular gibi, kıpkırmızı. Güçlü rüzgâr öncülüğümü yapmakta karanlık yollarda ikiye bölerek uyuyan ağaçların kapkara örgüsünü, öyle ki, ay ışığıyla yıkanan meyveler korkuyla sırtlara ve kılıçlara atlamaktalar, ve ben indiriyorum kırbacımı sırtına, çoktan sönmüş bir yıldızın. Yalnızca bir kez yavaşlatıyorum adımlarımı, senin nankör dudaklarını öpmek için, saçların dizginlere dolanmış bile, ve pabuçların kumlarda sürükleniyor. Hâlâ duymaktayım soluğunu bir de hançer gibi sapladığın o sözcüğü. Çeviren: Ahmet CEMAL