بخش ۲۱۲ - خطاب به مصطفی کمال پاشا ایده الله
ا اقبال لاهوری
0
Altın Yaprak
جولایی
امیی بود که ما از اثر حکمت او
واقف از سر نهانخانه تقدیر شدیم
اصل ما یک شرر باخته رنگی بود است
نظری کرد که خورشید جهانگیر شدیم
نکته عشق فرو شست ز دل پیر حرم
در جهان خوار به اندازه تقصیر شدیم
باد صحراست که با فطرت ما در سازد
از نفسهای صبا غنچه دلگیر شدیم
آه آن غلغله کز گنبد افلاک گذشت
ناله گردید چو پابند بم و زیر شدیم
ای بسا صید که بی دام به فتراک زدیم
در بغل تیر و کمان کشته نخچیر شدیم
هر کجا راه دهد اسپ بران تاز که ما
بارها مات درین عرصه بتدبیر شدیم
نظیری
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş