شمارهٔ ۴۴ - در رثای کلنل محمد تقی خان پسیان

ا ایرج میرزا
0 Altın Yaprak
دلم به حال تو ای دوست دار ایران سوخت که چون تو شیر نری را در این کنام کنند تمام خلق خراسان به حیرتند اندر که این مقاتله با تو را چه نام کنند به چشم مردم این مملکت نباشد آب وگرنه گریه برایت علی الدوام کنند مخالفین تو سرمست بادۀ گل رنگ موافقین تو خون جگر به کام کنند نظام ما فقط از همت تو دایر بود بیا ببین که چه بعد تو با نظام کنند رسید نوبت آن کز برای خونخواهی تمام عدۀ ژاندارمری قیام کنند دروغ و راست همه متهم شدند به جبن به هر وسیله ز خود دفع اتهام کنند مرام تو همه آزادی و عدالت بود پس از تو خود همه ترویج این مرام کنند کسان که آرزوی عزت وطن دارند پس از شهادت تو آرزوی خام کنند به جسم هیأت ژاندارمری روانی نیست وگرنه جنبشی از بهر انتقام کنند ترا سلامت از آن دشت کین نیاوردند کنون به مدفن تو رفته و سلام کنند پس از تو بر سر آن میزهای مهمانی پی سلامت هم اصطکاک جام کنند پس از تو بر سر آن اسب ها سوار شوند عروس وار در این کوچه ها خرام کنند سبیل ها را تا زیر چشم تاب دهند به قد و قامت خود افتخار تام کنند خدا نخواسته کاین مملکت شود آباد وطن پرستان بیهوده اهتمام کنند از این سپس همه مردان مملکت باید برای زادن شبه تو فکر مام کنند سزد که هر چه به هرجا وطن پرست بود پس از تو تا به ابد جامه مشکفام کنند

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.