بخش ۱۱۳ - غارت کردن دیهیم سرزمین بهک را

ا ایرانشان ابن ابی الخیر
0 Altın Yaprak
وز آن سوی دیهیم لشکر براند سپه را به دریا گذر بشاند به دریا بسی مردم انبوه شد همه رهگذرگاه چون کوه شد بهک شاه چون نامه بر خواند گفت که با کوش و ضحاک غم باد جفت که دارد کنون ساز و چندین سپاه مرا نیز پیدا بود دستگاه فرستاد نزدیک او ده هزار به یاری سوار از در کارزار ببردند چیزی که بد بردنی هم از خوردنی هم ز گستردنی برآمد بر این روزگاری دو ماه بهک را همی تنگ شد دستگاه نه گاوان بماندند و نه گوسفند بخوردند یکبارگی کشتمند به ماچین چنین تنگی آمد پدید که نه پیر دید و نه برنا شنید بدان سان به ویرانی آورد روی که گفتی نبود اندر او رنگ و بوی نبودش توانایی و دسترس فزون ز آن کجا داد بس کرد بس خورش هم نیامد سپه را ز راه به درگاه دیهیم رفت آن سپاه که اکنون ز ماچین نیامد خورش بباشد سپه را کم از پرورش بگو تا چه چاره سگالیم و رنگ اگر کرد خواهی تو ایدر درنگ چنین گفت با لشکر آن جنگجوی که ما بازگشتن نداریم روی خورش هرچه یابید هر جا که هست به برداشتن مر شما راست دست چو بشنید لشکر چنین داستان به تاراج گشتند همداستان بهک را یکی چاره آمد به دست در چاره یزدان به کس در نبست

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.