بخش ۱۱۴ - نامه کردن بهک به طیهور و آتبین

ا ایرانشان ابن ابی الخیر
0 Altın Yaprak
چو دید آن که کردند ماچین تباه یکی نامه کرد او به طیهور شاه سوی آتبین نامه ای کرد باز که ای شهریاران گردنفراز شما سر نهادید یکسر به بزم چو مردان ندارید آهنگ رزم سه ماه است کز چین برفته ست کوش ببرده سواران پولادپوش سپاهی پراگنده بی برگ و بار فرستاده نزدیک دریا کنار شما گر بر ایشان شبیخون کنید همه آب دریا پر از خون کنید که من لشکر خویش را گفته ام ز هرکس من این راز بنهفته ام که چون لشکر آید ز دریا برون ممانید دیر و مرانید خون همان گه که ایشان نمودند پشت ندارد جز از باد چیزی به مشت چو برداشتید آن سپه را ز راه به چین اندر آرید یکسر سپاه ز لشکر نبینید دو سال کس شما را بود کشور چین و بس که او سال نو گردد آگه از این وز آن پس به سالی رسد سوی چین بود کاندرین فر خجسته دو سال بیاید مر آن هر دوان را زوال چو نامه به پایان رسانید شاه به دستور پاکیزه کرد او نگاه تو را رفت باید بدین کار گفت که این راز را هم تو داری نهفت یکی زورق آراست دستور شاه به دریا درافگند و آمد به راه کس از لشکر چین بر آن راه نه وز این راز ایشان کس آگاه نه ز دریا چو بر خشک شد تیزتاب چنین گفت با باژبان از شتاب که ما را بر شاهتان ره کنید وگرنه بتازید و آگه کنید سواری همان گه بر شاه شد ز دستور طیهور آگاه شد ز گردان سواری فرستاد پیش بیاورد دستور را پیش خویش چو دستور طیهور شه را بدید سزاوار او آفرین گسترید یکی تخت کوچک نهادند پیش نشاند آن خردمند را پیش خویش زمین را ببوسید و نامه بداد همه راز و پیغام او کرد یاد

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.