Bugün De Yoksun

Bugün de yoksun Buralarda soğuk bir aralık, Dışarıda çiseleyen bir yağmur Yağmur değil oysa iliklerime kadar işleyen Sensizliğin onulmaz sızısı ve yokluğun... Yağmur hızını artırıyor Buralarda Aralık soğuğu insanın kanını donduran Soğuk değil oysa kanımı donduran, Dağınık saçlarının arasından seyrettiğim Güzelliğinin çok uzaklarda oluşu... Uzakların akşamlarını Başkalarıyla paylaşması... Sokaklarda dolaşıyorum avare Bulvarda tek başımayım Bütün yolları tüketiyorum İçim yangın yeri gibi Yangın değil oysa içimi yakan kavuran, Dünyamı pembeleştiren güzelliğinin Gözlerimde tüten hayali Pespembe bir dünyanın Yokluğunla kararması... Dostlarım çıkıyor karşıma, Merhabalara bile gülümseyemiyorum Bütün yüzler yabancı sanki Tanıdıklar bile tanımadık olmuş gözlerimde... Burada, caddelerde seni arıyorum. Pembeliğini arıyorum... Ve sıcak bir sobanın arkasından Bana gönderdiğin tebessümlerini.. Beni düşündüğünü biliyorum, Biliyorum senin de pespembe bir dünyada yaşadığını Bazen bir dolmuşun yıpranmış koltuklarında Markette, alışverişte, bazen bir çiçekçide Görüyorum beni arayan gözlerini Düş yorgunu gözlerimle düşüncelerimi aldatıyorum. Ve Pembe bir dünya çiziyorum hayallerimde Yarın belki yeniden sokaklardayım Yine pembe dünyamın sokaklarını arayan Yorgun ayaklarımla Ayak izlerinin peşinde olacağım... Ve şimdi yoksun sen Kimbilir kimlerin alacakaranlık masalarında Pembe bir dünya kurmaya çalışıyorsun Tıpkı şimdi benim yaptığım gibi Ve ben bu soğuk Aralık akşamında Vurup sırtıma güzelliğinin hayalini Hüznümün içine dalıyorum. Bugün de yoksun Yoksun... Pembe dünyanın ılık sokaklarına dalıp gidiyor Yeşil birçift göz... Mahzun, kederli...