İçimdeki Düğümler

sahipsiz okyanusların en uzağında rotasını kaybetmiş bindiğim bütün gemiler hortumlara yakalanmış çığlıklarım kasırgalardan kaçarak sığındığım limanlarıma bağladığın kördüğümleri çözecek bir el arar içimdeki düğümler... kutup gecelerine bulanmış gündüzlerim yerlerde sürünüyor çoban çobanyıldızı ay bile terk etti mehtaplarımı bir damla su düşmüyor ormanlarıma kurumuş bütün fidanlarıma bakıp da tutacak bir dal arar içimdeki düğümler... çelenklerin üzerinde unutulmuş güneş yorgunu bütün çiçeklerim bir çiğ damlasına hasret, ölümcül hazan sarısı artık bütün morlar yeşiller bağlarımı terk ettiğinden beri gönül bahçıvanım kokacak bir gül arar içimdeki düğümler... kim söndürdü kalbimin fırtınalarını nerede o beynimi delip geçen kasırgalar yapraklarım nefesinin serinliğine hasret rüzgarlarımı alıp gittiğinden beri uçan halıma binip peşine düşmek için esecek bir yel arar içimdeki düğümler... gidiş yollarımda bunaltıcı cehennem sıcakları, dönüş yollarımda dondurucu bir ayaz hangi yöne dönsem yoksun bütün geçitlerimde dikenli teller yokluğunun kol gezdiği bu haritada kaçacak bir yol arar içimdeki düğümler...