Kahverengi Açar Bu Şehirde İğdeler
İ İrfan Özcan
0
Altın Yaprak
Kahverengi yağar bu şehirde yağmurlar
Beni ıslat(a) masa da bu rahmet
Hep kahverengi düşer damlaları
Gitmek var ya şimdi
Gitmek
Yıkılmadan bu şehir yine üstüme
Kana kana gitmek
Nereye gittiğimi bil(e) meden gitmek
Git gidebilirsen
Kahverengidir bu şehrin bütün çıkmazları
Kahverengi açar bu şehirde iğdeler
Kokla(ya) masam da
Hep cennet kokar biteviye
Bu dünyaya ait ol(a) madım
Ne bileyim işte
Belki de bu dünya hiç sevmedi beni
Rutubetli... Yapış yapıştı
Kopardığım takvim yaprakları
Yüreğimse hep ıslak …..
Kirli sokakların tükürük kokan kaldırımlarında eridi
Adımlarım
Çık çıkabilirsen
Kahverengidir bu şehrin bütün yokuşları
Kahverengi doğar bu şehirde güneş
Dokun(a) madan bana ışığı
Kahverengi batar her akşam
Kahverengi bir gölgeye tutuklanmak
Ki payıma düşen
"keşke"lerin kelepçesi bileklerimde
Ne zaman koparmaya kalksam
Dirseklerime kadar kan ve irin
Dilimde duanın bin türlüsü
Yürüdükçe
Yerin yedi kat dibine kök salar
Ayaklarım
Yürü yürüyebilirsen
Kahverengidir bu şehrin bütün sokakları
Kahverengidir bu şehirde takvim
Dün… Bugün… Ahiret…
Yaşa(ya) masam da
Düne kilitlenmiş ne kadar yarın varsa
Düşümde gece
Düştüğüm gece
Asude aydınlığın hasreti
Taa şuramda….
Sus artık
Ey Ömrüm
Sus
Kahverengidir bu şehirde ölüm
Edirne ·
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş