Kartondan Bir Cennet İstanbul

martı kanatlarında geldin sen bana güneşli bir İstanbul sabahında, uzaklardan esen rüzgarların hışırtısıydı kulaklarımda uğuldayan bir sen ve bir de İstanbul vardı dünyamda gittikçe büyüyen.. kahverengi bir güneş, gözlerinin rengine bulanmış, Haliç'in sularına aksetmiş yüzünden sızan nurlar her şeyin sen olduğu İstanbul'da İstanbul'da yaşamak seni yaşamaktı belki de seni saklamaktı sevginle dolu yüreğimde seni solumaktı İstiklal caddesi kaldırımlarında her nefesimde seni içime çekerek... soğumuş ellerini ısıtmaktı Eminönü'de bir çay bahçesinde gözlerinde kaybolmaktı İstanbul'da olmak sen olmak ve seninle olmaktı. zamanı durdurabilmekti, omzuma başını yasladığında her şeyin sen olduğu İstanbul'da, kartondan bir cennet mi kurmuştuk ne? Yeditepeli İstanbul'un yeditepesinde birden çiğneyerek yıllanmış elemlerimizi, hüzünlerimizi durdurabilmiş miydik, yüreğimizin kanamasını sen ben olduğunda, ben sen olduğumda... her şeyin sen olduğu İstanbul'da... kartondan bir cennet miydi yaşadığımız? HER ŞEYİN SEN OLDUĞU İSTANBUL'DA...