Müebbet Söz

I Dudaklarımda mahur bir terennüm Sırtımda kırık bir çift kanat Öyle bir firak ki bu Her köşe düğüm düğüm Her durakta kördüğüm Kemiğime yapışmış bir bıcak Yüreğimde sen ve bir de çocuk yanım Ve ben iki büklüm İsmim ismine müsemma Heyhat! Henüz yürümeyi yeni öğreniyordum oysa Henüz düşmüşken gözlerimden son damla Bekleyişinin aşkına Adımlarım yine yollarına müptela… //Sen, deli dolu bir şehla Yeşile bulanmış bir ela… Sen üşüyen gecelerimin güneşi Dök gitsin eteğindeki kelimeleri Bilmez misin Güldürürse beni ancak şiirin güldürür// Ey lalezarım Alnımın herbir çizgisine kazıdım seni… Silmemecesine… Şehrinin herbir taşına çiviledim adımlarımı Çıkmamacasına… Sanadır bütün söylemlerim Yolları omuzlarıma vuruşlarım Sağnak sağnak yağışlarım İsyanlarım sanadır… II Yığılıp kalmalıyım güneşin doğduğu iklimlere Sükûtun kollarında uyumalıyım Varına yok olmalıyım Yoluna kul olmalıyım Gölgene ram olmalıyım Köşe olmalıyım beyazının kutsalına Sen ki; Duamsın… Kabulümsün… Ve dudaklarımdan dökülen Müebbet sözümsün