Tevekkül

Bütün acılarını bedenime gömeceğim sevgili İsa'nın çarmıhını alacağım sırtından Çelik gibiyken zaman Ki; kırılması mümkün olmayan Kasvet kanatıyorken sineni Hüzün zırh gibi sarmışken bedenini Sana hiç yaşamadığın anlar çalacağım cennetten Kevser gibi akacağım çölünden Rahmete kanacaksın… İçinde lacivert büyürken, bir gece vakti Karanlık çökerken yine omuzlarına Güneş avuçlarından su içmeye inecek Söz terk ederken özünü Körkütük sağırlaşırken sokaklar Kulak memelerine nefesim Diline, en güzel şiirim sinecek Gözünden gül tomurcukları dökülecek Şebnem yerine Şaşıracaksın… Omuzlarında sürgünlerin Avuçlarında demir soğukluğu Yakut dudaklarında dillenmişken Yitik bir inilti Hiç bilmediğin mısralar fısıldayacağım kulağına Yepyeni türküler okuyacağım sana Ve benim bardaklarımda demleneceksin Çay niyetine Isınacaksın… Hangi kumsalın kumuna yazıldıysa adım Buz gibi dalgalar akıyorken üzerimden Yine de; Adını kazıyacağım ölümsüz abidelere Bütün örümcek ağlarını alacağım mazinden Yollara gömerken eskimiş hüviyetimi Hiçliğimi varlığına gömerken Sen hep yaşayacaksın Ve hep, Çocuk tebessümü kadar Masum kalacaksın