Sustum
İ İrfan Özcan
0
Altın Yaprak
Yaşlı bir çınar asaletinde yaşadım ölümü,
Yavaş yavaş içimde çürüttüm seni,
Bir de kendimi.
Yoktun… Bilmedin…
Sustum… Sessizce oldu ölümüm,
Bir çınar gibi….
Dağ başı ıssızlığında öldürdüm,
Bir kendimi,
Bir de seni…
Yüreğimin en dibine gömdüm çığlıklarımı,
Sustum…
Ölesiye sustum.
Aynaların sırrına yapıştı sesim.
Denizin karanlığını kulaçlamaktı konuşmak,
Gölgelerden gün sağmaktı,
Sustum…
Yoktun…
Habersiz bir ecel gibi sustum.
Bir şiirlerim duydu sesimi,
Bir de sigaram…
-/-
İçimde kalan bir tortu,
Bir zehir,
Yalancı bir düş,
Acı bir gülüş…
Harflere hapsedilmiş bir avaz...
Susmak:
Sesten peydahlanmış söz,
Küllenmeye düşman bir köz…
Avuçlarımda yüreğim,
Yine düştüm.
Ve sustum...
Dünden çalınmış gün gibi sustum
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş