Yalan Değil
İ İrfan Özcan
0
Altın Yaprak
Yalan değil
Seni bir damla gözyaşıma sır ettiğim
Adını, bin asırlık şiirlerden bestelediğim
Rüzgârlara sesini iliştirdiğim
Yalan değil…
Ey benim cennet kokulu sevdam;
İnanma!
Doğru söylemiyor aynalar
En iyi sen bilirsin
Bilirsin ki; Suya yazmadık, tunca kazıdık biz bu destanı
Batıyı doğuya düğümlediğimiz
Kırkikindilerde yağmurları tutuşturduğumuz
Yalan değil…
//Sustum, kalemimde dil oldun
Durdum, menzilimde yol oldun
Güldüm, gözlerimde sel oldun
Sellerinde boğulduğum
Yalan değil…//
Ey kadın!
Yalan değil
Kayıp kimliklerimizi -birbirimizde- bulduğumuz
Nefesimize nefes olduğumuz
Son oyunun son sahnesini oynadığımız
Gecelerden heceler doğurduğumuz
Ve şiir şiir doğduğumuz
Yalan değil…
Bilmez misin?
Yüreğimizin -kurtlanmış- karlarını eritmedik mi?
Zemherinin en koyusunda…
Ateşten umut çıkardık mı?
Cenneti çalmadık mı mavera'dan
Kesik damarlarımızı birlikte onarmadık mı?
"Biz"de mayalanmadık mı?
Bilmez misin?
Bil ey kadın!
Birlikte kırdık pandoranın paslı kilidini
Ashab-ı Keyf uykusuna birlikte daldık
Tenindeki yerim
Tenimdeki terin
Yalan değil…
_/__
Yalan değil "iz"deki biz
Sendeki ben
Bendeki sen yalan değil
"Biz" yalan değil
Bu çığlık yalan değil! ..
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş