Yalnızlığa Sitem

Yalnız bir oda/yalnız bir adam Yalnız bir kağıt/yalnız bir kalem Yalnız bir adamdı Ne zaman bir kalem alsa eline Soğuk bir kasatura yapışırdı avuçlarına Yapayalnız kalemler taşırdı Hayallerini hapsettiği iç ceplerinde Yalnızlığı yaşar/yalnızlığı yazardı Baştan sona yalnız günlerinde Yapayalnız bir adamdı... Yalnız bir adamdı Ne zaman mutluluk yazmak istese Ne zaman bir kağıda uzansa elleri Kapkara fırtınaların estiği denizlere dönerdi Süt beyazı kağıtları Her satırında yıkılırdı adamın limanları Gemilerini azgın dalgalar yutardı Elini uzattığı bütün cankurtaran filikaları batar Kulaç attığı bütün kıyılar adamdan uzaklaşırdı Yalnız bir adamdı Ne zaman kavuşmalardan yana karalasa Tutukluk yapardı kaleminin tetiği Yalnızlığa ayarlanmıştı çekmeceleri Yalnızken açılırdı bütün kilitleri Saatleri bile yalnızlığa kurulmuştu da Birileriyle beraberken birden duruverirdi hızla dönen akreple yelkovanı Yalnızlığa boyadığı mürekkepleri ile Yalnızken yazardı Yalnızlığa yazardı Çünkü Yapayalnız bir adamdı o... Yalnız bir adam/yalnız bir şiir...