Yaşamak İçin Ölürüz

şafak doğumlarına kadar hatıralar ekerim tohum niyetine/paslı takvim yapraklarına Unutulmuş zamanlarda yıldızlar serpiştirdiğimiz gecenin laciverdinde sularım da gözyaşımla öldürdüğümüz zamanları yeşersin diye yaşasın diye ölmesin diye öldürdüğümüz geçmişimiz ay belirir yakamozların ellerine tutunup azbeyazlığına sardığı bir çift kahverengi kurşunla sen vurursun/acımazsın ben ölürüm tekrar tekrar dirilmek için hatıralar vurulur/sen yine vurursun geçmişimiz kana bulanır çaresiz ben ölürüm sen ölürsün ve biz ölürüz yaşamak için...