Yaz(ma)mak Kavgası
İ İrfan Özcan
0
Altın Yaprak
Yağmur damlalarında yıkıyorum
Sana yazmaya çalıştığım bütün şiirlerimi
Boz bulanık sellere kapılıyor mısralarım
Yaz(ma)ma savaşı veriyorum günlerden beri
Sanki kısır bir kalem çivilenmiş ellerime
Ben mi ölüyorum her kalemi tutuşumda
Can veren şiirler mi yoksa/her kağıda dökülüşünde
Şiirlere kefen oluyor süt beyazı kağıtlar/çaresiz
Tutulmuşum deli bir özleme muammasına
Beyhude kafiye arayışlarında yorgun gözlerim
Yine bir gece yarısı karanlıklarına verilmiş
Unutulmuş hecelerle bütün randevularım
Şiir bekleyişlerindeyim bütün duraklarda
Ne şiirler gelir dilime
Ne de sen gelirsin...
Avuçlarımda bir demet çakırdikeni
Kanatır durur, akşamdan sabaha/sabahtan akşama
Ne zaman uzatsam ellerimi bakir bir mısraya
Kıpkızıl bir kan süzülür parmaklarımdan
Yazamadığım dağların ötesinden bir yudum nefes
Kağıtlar kalemlere küskün
Kalemler kağıtlara öfkeli
Mürekkepler kör kuyulara saklanmış gibi
Her şiir yeni bir bunalımın habercisi
Her bunalım yeni bir şiir taşır kanatlarında
Heceler mermi gibi saplanır
Tenha sokaklarda kaybettiğim yüreğime
Boğazıma dolanır mısralar yağlı bir ilmek gibi
Yazamadığım her şiir yeni bir idam fermanı
Ne mısralar gelir kalemime
Ne de sen gelirsin...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş