Y/ol

İ İrfan Özcan
0 Altın Yaprak
Ölü düşler renk vermiyor artık Geceler şahidimdir İçime sinmiyor dolunayın solgun beyazı Bu tenhalık ve bu hüzün Nedir ki içimdeki bu garip tortu Bütün ağlama duvarları benimdir diyorum Ve bütün ağlayanlar benimdir N'olur bir mağfiret… Bir yol… Dağılan harfleri toplamak beyhude Kan döküyor baksana güvercinler Bir yerde, çok yerde ve her yerde Bir yürek çırpınışı Bir karabasan Durmuyor ayaklarımdan kayan yollar Serçeler bile can alıyor şimdi N'olur bir rahmet Bir yol… Bir yol; Ah! Ötelere gidecek bir yol… Gözlerim delip geçtikçe mesafeleri Bütün adımlarım yavan kalıyor Paket paket istifleniyor şiir Sanki bir el eziyor çiçekleri Tebessümden intikam alıyor bir çift göz Kök salıyor alnımın teri avuçlarıma N'olur bir patika Bir yol…. _/__ Bu yalnızlık anında, bu biçare zamanda Ölmüşken bütün kalabalıklar Yine de ölümcül olmamalı mısralar Asil olmalı… Ahsen olmalı… Ki; şiir dediğin -en- sevdiğine yazılır Kanatlanmalı, kanatmamalı Ve işte tam bu anda Ey sebebim! N'olur bir kalem Bir yol Y/ol

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.