Bebeğim ... ( Ağıt !... )

Annene babana gülücük saçsan, Sana yalvaran bu dilim bebeğin. Ne olur bir kere gözünü açsan; Canına dolanan elim bebeğim! Bebeği dediler bahtsız gillerin, Bir kez anne desin senin dillerin. İki yana düşmüş yumuk ellerin; Açılmamış gonca gülüm bebeğim. Bir daha göremem geçti o çağım, Gayri bundan sonra tütmez ocağım. Kollarım kavuşmaz boştur kucağım; Bir daha yeşermez çölüm bebeğim. Birgün gülmedin ki kendimi kassam Yerine öleydim bağrıma bassam Geri gelmezsin ki kendimi assam Sensiz olmak bana zulüm bebeğim Gitmişsin içime sinmez ki canım Beşiğine kimse binmez ki canım Aklıma geldikçe dinmez ki canım Bu benim gözyaşı selim bebeğim Ne kadar küçüksün dolmadı yaşın, Bir kere pişmedi nasipsiz aşın. Boynunu bükmüşsün kalkmıyor başın. Adını koymuşlar ölüm bebeğim.