Gittiğin Günden Beri

Ne gülde tütsü kaldı ne bülbülün ezgisi, Gönlüme yangın düştü, aklın aciz sezgisi; Kimin var ki haberi? Yüreğimde girdaptır lâva dönüşen alkan, Gündüz suskun yanardağ gece püsküren volkan, Gittiğin günden beri! Kimin var ki haberi, gittiğin günden beri? Seni niyet tutarak el uzatırken aşka, '' Dipsiz feza dibinde ışıltısı bambaşka, Tutma, incinir!'' dendi. Alnımda silinirken hüznün son kırışığı, İnanmayan gözleri kamaştırdı ışığı, Yıldız kadir birdendi! '' Tutma, incinir!'' dendi, yıldız kadir birdendi! Kaderim benim ile ne küstü ne barıştı, Zifir zindan geceler bir biriyle yarıştı, Düşürdü ağ'a yazı. Kalbimdeki volkana haydi bir çare öner, Sam kesilir göğsümde alevle geri döner, Zemherinin ayazı! Düşürdü ağ'a yazı zemherinin ayazı! Bulutsuz gökyüzünden yere düşen yıldırım, Güllere kızıl düştü bülbüllere soykırım, Başım öne eğildi! Karun hazinesini aşkta göz ardı eden, Asla ayrılmaz derdik sen ruh ile ben beden, Hani mümkün değildi? Başım öne eğildi, hani mümkün değildi! Hani pembe şafaktan ışın yutan bölümün, İbrişimi alevden sırmalanmış gölümün, Ne oldu ki çeperi? Sen rüzgâr ezgisinde ay ışığı tadansın. Nilüferler içinde bitti büyülü dansın, O göl kurudu peri! Ne oldu ki çeperi o göl kurudu peri?