Gözlerin

Bir anlık bir bakışla öyle yara açtın ki, Mızrak yarası gibi geliverdi anında. Seni gören gözlere öyle ışık saçtın ki; Güneş'in parıltısı sönük kaldı yanında. Önüne geçilmiyor ferman gibi sözüne, Seni sevip kaybeden inan ölümü tatmış. Sen : Güzeller-güzeli, Tanrım senin gözüne; Yalnız Safir'den değil Zümrüt'ten de renk katmış. Bir anlık gelip geçen hayal gibi akışın... Çölde serap gibisin, ne yapsam tutulmuyor. Ceylanlarda bile yok o gizemli bakışın ; Sana özgü o gözler asla unutulmuyor ! Ey :Güzeller-güzeli! Sen buradan giderken, Dört-bir yanımı hemen hasretin sardı senin; Gökkuşağı mavisi yeşil tona dönerken : Aldığı renge benzer gözlerin vardı senin !,