Gülüm Senin Uğruna

Gözler konuşur gülüm, dilin sustuğu yerde Hiçbir kelam yetmedi, akla ziyan nuruna Aşk atına vurulan çift kişilik eyerde Gönlüm seninle uçtu şahikalar turuna Sıradağlar çınlattım, gülüm senin uğruna Aşkın lalezarına, çıkmadı aklı eren Can evini kanattı, elleriyle gül deren Goncasını kıskanan dikenler yediveren Adımını atmadan, varılmaz şuuruna Yüreğimi kanattım, gülüm senin uğruna Bulduğumda yitirdim, hüznüm bundan ötürü Hicran koynunda saklı ateşin bin bir türü Tek divanen ben miyim, örnekleri bir sürü Aklı yitik âşığın bakılmaz kusuruna Çölün ufkunda battım, gülüm senin uğruna Tatlı başlarken sevda, anla ki; vuslat tehir Umudunda dondurur, donmaz sandığın nehir Bakma aşk sözlüğüne; iksir değil, saf zehir Madem ki aşk karılmış, insanın hamuruna Neden zehrini tattım gülüm senin uğruna Âdemoğluna Dünya kurulduğundan beri Göz yaşı ve çiledir gerçek aşkın kaderi Nasıl anlatsam sana yedi başlı ejderi Ölümlerle kaç kere geldim burun buruna Nice devlere çattım, gülüm senin uğruna Rumuzu narıbeyza, adı aşksa gerçeğin İçli bir çığlık kopar yerden göklere değin Hesabını şaşırdım, öptüğüm el eteğin Her taviz verilmezken dünyanın umuruna Kendimi hiçe sattım gülüm senin uğruna Elime fırça alsam, çizilmiyor tuvale Şiir diliyle salsam, alınmıyor havale Öykü yazsam, göğsümde taş uğruyor zevale Aklım fikrim ermedi olayın zuhuruna Sabır taşı çatlattım, gülüm senin uğruna Semtime uğramadan, Şirin’e değen nazar Hıncıyla, demirdağ’ı kopardım azar azar Baş eğmeyen zirvesi demir olsa ne yazar Külüngü düşürmeden yılgınlık çukuruna Dağı yaran Ferhat’tım, gülüm senin uğruna Her şeyin üstesinden gelir tavrı takındı Gönlümdeki kor... dedim, ’’Gizli’’ diye yakındı Yanardağı resmedip, kıvılcımdan sakındı Kalemlerin isyanı mürekkep buhuruna Volkan diye can attım, gülüm senin uğruna Efsane olan aşklar, vuslata vermez aman Kavuşmanın koşulu, ayrılığından yaman ’’İlahlar kurban ister(!)’’ dedikleri zor zaman Tereddütsüz çıkarak celladın huzuruna Sunağına ben yattım, gülüm senin uğruna