Seni Beklerken!...
İ
İrfan Yılmaz
0
Altın Yaprak
Unutmadım ki gözlerinin rengini.
Yıllar yılı kalbimde saklı birisi.
Hüzünle tararken ufku engini;
Yorgun düşerdi, gözlerimin İris'i
Geceler ayazı benle bölüşürdü.
Sensiz kalan bu beden titrer üşürdü.
Şakaklarıma çoktan aklar düşürdü.
Özlemin o dinmeyen yakıcı hissi.
Sensiz kalan gönlüme, Bin acı verdi.
Ayrılık bedenime, zamansız erdi.
Rüyalarımda bile seni gizlerdi:
Yüzünü perdelerdi, düşlerin sisi.
Geceler boyu adın düşerken dile,
Kollarına alırdı amansız çile...
Aslı saçıyla yanan Kerem'i bile:
Yakmamıştı kimseyi senin gibisi.
Sayamadım, belki Bin, belki Binelli.
Hasret günleri... Yıkacak beni belli.
Her gözyaşımda bana verdi teselli:
''-Belki de gelir! '' dedi. Umut Perisi...
Çektiğim çile aşkın bir özverisi.
Ayrılık daha öte...Ölüm berisi.
Ne ağıtlar yakıldı? Destan serisi.
Seni beklerken aşkım... Yalan gerisi...
(Not: İris = Göze rengini veren ve göz bebeğini oluşturan göz tabakası)
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş