Sevgiye Destan-III

Bilir miydim o anı, Bir yanardağ volkanı, Gibi korla; bu canı, Aniden yakacaksın? Altı Mayıs sabahı, Ferhat Şirin'e erdi. İki sevdalı gönül, o gün baş-başa verdi. Bir sevdaya kapıldık, alıp götüren sele, Güneşli bahar günü, biz ikimiz ele-ele Kimler gelip geçmişti, bak şimdi sıra bizde Bir ''Manyetik Alan''a, çekildik ikimiz de. Bahar ile bezenmiş; ovaları bağları, Bize kucak açmıştı, yeşil Yıldız Dağları. Bülbül'ün ezgisine; billur dereler çağlar Aşkımıza yol verdi, kekik kokulu dağlar. Yosunlarla kaplanmış, kayalık taşındaydık, ''Güzellik Suyu'' yazan pınarın başındaydık. Bu sudan almak için, nice genç kız eğildi, Bu su senin tenine, asla lazım değildi. Bin-bir çeşit yeşil ton, kuşatmıştı dört yanı, Demirköy'e giderken; Kayın, Gürgen ormanı. İğneada'ya vardık. Sahilde ince kumlar, Yol boyu sarı çiçek, beyaz, pembe zakkumlar. ''Bizden güzelsin...'' diye tüm çiçekler üzüldü, Denizden esen meltem, saçlarından süzüldü! Saçlarını okşadım. Geri döndük ormana, ''-Neden bir benzerin yok? '' Diye sormuştum sana. Ceylan gibi kaçmıştın, seni bulmam sanmıştın. Başı gökte Kayın'ın; ardına saklanmıştın. Ulu Kayın altında, o ne biçim sarıştı... Bülbülün ezgisine, ''-Ah! '' ünlemin karıştı. ''-İlk ve son sevgilimsin. Sen Birtanem'sin.'' dedim. Akıp giden zamanı, o an dursun istedim. Suskun kaldık bir, süre yeniden düştük yola. Başını yaslamıştın, sana sarılan kola. Yol boyunca çiçekler onları deriyorduk. ''Aşkımız hiç ölmesin! '' sözünü veriyorduk: ''-Yerim cenennem olsun; senden başka seversem'' ''Korkuyorum Birtanem: Ya seni kaybedersem? '' ''-Hainlik eden dedin; inlesin inim-inim'' ''Sadece senin oldum! Ölene dek seninim...'' Yazılmış bir kadere, var mı hiç gücü yeten? İki cümle söyledin; beni içten titreten: ''-Yazgım değişti dedin. Değişti bu ilkbahar,'' ''Neden benim içimde; hem sevinç hen hüzün var? '' ''-Sevda ateşten gömlek! '' Diyenler çok haklıymış. Beni bekleyen yazgım, son cümlende saklıymış! ...